Άρθρο της Αλεξάνδρας Γκανά Υποψήφιας Πολιτευτή Β΄ Πειραιά με τη ΝΔ

73

Στην κορυφή της παγκόσμιας οικονομίας  βρίσκεται σταθερά η ελληνική ναυτιλία. Ο ελληνόκτητος στόλος καταλαμβάνει την πρώτη θέση στον κόσμο και μαζί με την ναυτιλιακή βιομηχανία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην παγκόσμια ναυτιλιακή σκακιέρα.

Στο λιμάνι του Πειραιά, βρίσκονται περίπου 1.400 ναυτιλιακές  εταιρείες που συντηρούνται από την ελληνική ναυτιλιακή μας δύναμη και  διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, όχι μόνο  προσφέροντας σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας αλλά στηρίζοντας και με έμμεσους τρόπους την οικονομία της πόλης. Η ελληνική Ναυτιλία είναι ταυτόσημη με τα πλοία…κακώς!!! Η ελληνική ναυτιλία  είναι οι άνθρωποι. Είναι αυτοί που τα διαχειρίζονται τα πλοία τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα. Είναι αυτοί που κατασκευάζουν τα πλοία, αυτοί που τα επανδρώνουν, που τα ταξιδεύουν στις θάλασσες. Όλοι μαζί συγκροτούν έναν τεράστιο διεθνή οικονομικό κλάδο, που επηρεάζει πλήρως το παγκόσμιο Εμπόριο και την παγκόσμια Οικονομία. Είναι ένας κλάδος που απασχολεί περίπου  250 χιλιάδες Έλληνες που ζουν από τη Ναυτιλία και τα επαγγέλματα, που διαμορφώνονται γύρω από αυτήν.

Ο κλάδος της ναυτιλίας εξελίσσεται διαρκώς και ταχύτατα, ιδιαίτερα τα τελευταία 30 χρόνια, τόσο σε επίπεδο τεχνολογίας όσο και σε επίπεδο λειτουργικότητας, οικονομικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Διαρκώς απαιτείται να πληρούνται ολοένα υψηλότερα πρότυπα λειτουργίας, ασφάλειας και περιβαλλοντικής προστασίας ενώ πλήθος υπηρεσιών, ειδών εξοπλισμού και προϊόντων αναπτύσσονται συνεχώς γύρω από τη ναυτιλιακή βιομηχανία.

Οι οικονομικές δραστηριότητες και υποκλάδοι που συνθέτουν ιδιαιτέρως το λεγόμενο Ναυτιλιακό Πλέγμα (Maritime Cluster) μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό μοχλό ανάπτυξης μίας οικονομίας, γεγονός το οποίο έχει αποδειχθεί στην πράξη σε πολλές χώρες οι οποίες ενθάρρυναν με συγκεκριμένες πολιτικές την ανάπτυξή του. Κύριοι παράγοντες που προσδίδουν στα πλέγματα μεγάλη οικονομική σημασία με ευμενείς μακροοικονομικές επιπτώσεις είναι η ανταγωνιστικότητα και η καινοτομία.

Σε αυτό το πλαίσιο,  πολιτικές ενίσχυσης και ανάπτυξης κέντρων έρευνας, εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης είναι απολύτως απαραίτητα δεδομένου ότι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των επιχειρήσεων του ναυτιλιακού πλέγματος στηρίζεται στην παραγωγή, διάδοση και εφαρμογή της γνώσης και καινοτομίας.

Οι βασικοί ναυτιλιακοί κλάδοι στους οποίους παρατηρείται οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα-  εκτός της πλοιοκτησίας και της διαχείρισης- ΚΑΙ στους οποίους θα πρέπει η Ελλάδα να δώσει ιδιαίτερη βάση είναι:

  1. Παροχή ναυτιλιακών υπηρεσιών (συμβουλευτικές υπηρεσίες, ναυλομεσιτικές υπηρεσίες, ναυτιλιακά πρακτορεία, γραφεία νομικών συμβούλων και υπηρεσιών, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες)
  2. Παράκτιες ασχολίες
  3. Αναψυχή και Τουρισμός
  4. Αλιεία
  5.  Ναυπηγική, Κατασκευές και Επισκευές
  6. Προμήθεια Ναυτιλιακού Εξοπλισμού
  7. Εκπαίδευση (Πανεπιστημιακή, Ναυτική, Ναυαγοσωστική, Αντιμετώπιση Πυρκαγιών)
  8. Υπηρεσίες Διακίνησης Φορτίων και Αποθήκευσης
  9. Υπηρεσίες Εκμίσθωσης μεταφορικών μέσων
  10. Άλλες βοηθητικές θαλάσσιες δραστηριότητες

Bασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη και διατήρηση του ναυτιλιακού πλέγματος αποτελεί η προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα και η ενίσχυση του ανθρώπινου κεφαλαίου στον κλάδο της εμπορικής ναυτιλίας. Η ανάπτυξη των λιμενικών υποδομών της χώρας, η διεύρυνση των συνεργασιών με εταιρείες διαχείρισης λιμενικών εγκαταστάσεων και η προσέλκυση ναυτιλιακών εταιριών τακτικών γραμμών (container shipping companies) μπορούν επιπρόσθετα να συμβάλουν στην αύξηση των εισπράξεων από βοηθητικές προς τη ναυτιλία υπηρεσίες.

Ωστόσο, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε μία βιομηχανία άμεσα σχετιζόμενη με τη ναυτιλιακή δραστηριότητα η οποία μέχρι την δεκαετία του 1970 άκμαζε στην Ελλάδα,και κινδυνεύει με αφανισμό. Αυτή είναι η Ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία. Tα τελευταία χρόνια, η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία παρουσιάζει πολύ μικρή κατασκευαστική δραστηριότητα, η οποία εστιάζεται σχεδόν αποκλειστικά σε επισκευές και μετασκευές και σε συνδυασμό με την τροχιά ύφεσης την οποία διανύει η χώρα τα τελευταία χρόνια έχουν σείσει εκ θεμελίων τόσο την ανταγωνιστικότητα όσο και την βιωσιμότητα της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας.

Το μεγάλο στοίχημα σήμερα είναι, τόσο για την πολιτεία όσο και για τους φορείς της ναυτιλίας, να υποστηριχθεί αυτό το ναυτιλιακό πλέγμα και να εφαρμοστούν όλες αυτές οι προϋποθέσεις που θα συνεχίσουν να καθιστούν τον χώρο ανταγωνιστικό και καινοτόμο.

Η μεγαλύτερη επένδυση για μία κοινότητα είναι η γνώση και το ανθρώπινο δυναμικό. Θα πρέπει λοιπόν να υποστηρίζεται θεσμικά η δημόσια ναυτική και ναυτιλιακή εκπαίδευση, αλλά και να εξευρεθούν -επιτέλους- τρόποι για να ευδοκιμήσει, σε συγκεκριμένο πλαίσιο και με συγκεκριμένο ρόλο, και η ιδιωτική εκπαίδευση σε έναν κλάδο της οικονομίας που ευδοκίμησε λόγω της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και δράσης. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να καταστεί κέντρο διεθνούς εμβέλειας για τη ναυτική και ναυτιλιακή εκπαίδευση, αφού το ελληνόκτητο πλοίο αποτελεί ήδη από το 1960 το σημαντικότερο παράδειγμα διεθνούς επικράτησης και ευημερίας, ακόμη και σε εξαιρετικά δύσκολες περιόδους.

Οι δημόσιες ΑΕΝ αποτελούν παραδοσιακά το σημαντικότερο φυτώριο για τη ναυτική εκπαίδευση και επικουρούνται ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα της ύφεσης και της κατήφειας από πολυεπίπεδες δράσεις υποστήριξης και οικονομικές ευεργεσίες, τόσο συλλογικά όσο και εταιρικά από τη ναυτιλιακή και ναυτική κοινότητα. Ωστόσο, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα της κρίσης αλλά και η γραφειοκρατία έχουν δυσκολέψει σε κάποιες περιπτώσεις αρκετούς νέους και κυρίως εκείνους που δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα διαμονής, σίτισης ή άλλων σπουδαστικών προνομίων που θεωρούνται καθοριστικής σημασίας για άλλα ιδρύματα εντός και εκτός Ελλάδας.

Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα το θεσμικό πλαίσιο για την ίδρυση ιδιωτικών ναυτικών σχολών βρίσκεται στο επίκεντρο του δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος, ναυτικές ακαδημίες του εξωτερικού ή κέντρα σπουδών που συνεργάζονται με αλλοδαπά ιδρύματα προκαλούν το ενδιαφέρον σε πολυάριθμους Έλληνες σπουδαστές, παρέχοντας προγράμματα εκπαίδευσης, μετεκπαίδευσης, εξειδίκευσης ή κατάρτισης αξιωματικών του Εμπορικού Ναυτικού εντός και εκτός Ελλάδας.

Διαπιστώνουμε ότι η  παρατεταμένη οικονομική κρίση έχει εμφανώς προκαλέσει το ενδιαφέρον των νέων και για τα ναυτιλιακά επαγγέλματα. Σε αυτό το πλαίσιο, τα «ναυτιλιακά» ΑΕΙ και ΤΕΙ εμφανίζονται εδώ και αρκετά χρόνια στις κορυφαίες προτιμήσεις των υποψηφίων κατά τη συμπλήρωση των μηχανογραφικών δελτίων.

Τα  τμήματα που προσφέρουν προπτυχιακές σπουδές στη ναυτιλία δίνουν τη δυνατότητα εστίασης και εμβάθυνσης σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα για τους νέους που επιλέγουν ναυτιλία. Και στην ιδιωτική ναυτιλιακή εκπαίδευση όμως, όπου η εστίαση είναι κυρίως στη διδασκαλία και στις σχέσεις συνεργασίας με τη ναυτιλιακή κοινότητα, η αυξανόμενη ζήτηση αλλά και ο ανταγωνισμός για την καλύτερη εικόνα στην αγορά εργασίας έχουν εξασφαλίσει την ποιότητα των προσφερόμενων προγραμμάτων. Το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τα ιδιωτικά ιδρύματα τα οποία προσφέρουν προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών δεν αντανακλά μόνο τη στροφή των νέων προς τη ναυτιλία, αλλά και την ποιοτική αναβάθμιση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της σχέσης συνεργασίας τους με πρόσωπα και εταιρείες στον κλάδο όπου οι νέοι επιθυμούν να σταδιοδρομήσουν.

Αλλά και η μετεκπαίδευση αποτελεί έναν νέο πυλώνα μεγάλου ενδιαφέροντος: η στροφή των νέων προς τα επαγγέλματα της θάλασσας και οι προοπτικές εξέλιξης, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, στρέφουν πολλούς νέους, ακόμα και από άλλους επιστημονικούς χώρους, στις μεταπτυχιακές σπουδές στη ναυτιλία.

Ανάμεσα στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών ιδρυμάτων και σχολών, υπάρχουν πλέον αρκετά τα οποία παρέχουν υψηλότατου επιπέδου εξειδίκευση σε γνωστικά αντικείμενα όπως η διοίκηση ναυτιλιακών επιχειρήσεων, η ναυτιλιακή οικονομική επιστήμη, η ναυτιλιακή χρηματοδότηση, το ναυτικό δίκαιο, η ναυπηγική και οι νέες τεχνολογίες.

Η ναυτιλιακή και ναυτική εκπαίδευση είναι ένα στοίχημα για την κοινωνία και τους φορείς μας. Μην ξεχνάμε ότι η ελληνική εμπορική Ναυτιλία δεν υπάρχει μόνη της, αλλά συναγωνίζεται διεθνώς με άλλα 200 κράτη. Δεν ανταγωνίζεται απλά στο εσωτερικό της χώρας σε ένα ελεγχόμενο οικονομικό περιβάλλον, αλλά κινείται σε ένα άκρως διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον και σε μία άκρως εξειδικευμένη και τεχνολογικά προηγμένη αγορά, λειτουργώντας μέσα σε πολύπλοκες οικονομικές συνθήκες και διαφορετικά νομικά καθεστώτα. Οι ικανότητες και οι γνώσεις  των στελεχών πρέπει να είναι αντάξιες του μεγάλου οράματος που είχαμε πάντα ως Έλληνες στον ναυτιλιακό χώρο.

Ένας από τους Εθνικούς μας ποιητές, ο νομπελίστας  Οδυσσέας Ελύτης μίλησε για τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη και Τύχη. Αν θεωρήσουμε ότι η ναυτοσύνη και η ναυτική τέχνη είναι στο Dna του Έλληνα έχουμε το ταλέντο.  Οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και τα νομοθετικά εργαλεία τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητας της μεγάλης ναυτικής μας δύναμης , ας είναι η τόλμη που προηγείται πάντα της τύχης και που  θα επιτρέπει στην ελληνική ναυτιλία να αναπτύσσεται, να εξελίσσεται και να μεγαλουργεί.

Πηγή: kallitheapress.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here